پت های دارویی />

2019/09/01

پت دارویی

آشنایی با تاریخچه و کاربردهای ظرف‌های پلاستیکی «پت»؛ بایدها و نبایدها

امروزه استفاده از ظرف‌های پلاستیکی پت (PET) برای بسته‌بندی آب یا دیگر انواع نوشیدنی‌ها بسیار رایج شده است. قیمت ارزان، سهولت دسترسی و استفاده و همچنین اطمینان از بهداشتی‌بودن و سلامت آب یا نوشیدنی، از جمله مهم‌ترین دلایل گسترش استفاده از این ظرف‌هاست. اما در چند سال اخیر، وضعیت تا حدودی تغییر کرده است.

پت چیست؟

پت از دسته مواد پلیمرهای ترموپلاستیک و از خانواده پلی‌استرها است که از آن برای تولید فیبر یا الیاف استفاده می‌شود. از این ماده می‌توان برای تولید پوشاک و ظرف و مخزن مایعات استفاده کرد. مهم‌ترین ویژگی این ماده، قابل بازیافت‌بودن آن است. مواد قابل بازیافت را با علامت مثلث روی بدنه آن مشخص می‌کنند.

این ماده را اولین‌بار، «جان رکس وین‌فیلد» و «جیمز تنانت» در سال ‌1941 ساختند. هرچند این ماده از همان زمان کاربردهای بسیاری یافت، اما اولین بطری پت در سال ‌1973 تولید شد.

استفاده در زندگی روزمره

اما چرا این ماده این همه کاربردهای گوناگون دارد؟ دلایل این موضوع بسیار است، اما واکنش‌ندادن به مواد متعارف موجود در محیط و همچنین شکل‌پذیری آسان آن، از مهم‌ترین عواملی است که باعث شد استفاده از آن رایج شود.

ما امروزه از این ماده در زندگی روزمره زیاد استفاده می‌کنیم؛ ازجمله ساخت بطری‌ها و دیگر ظروف مواد غذایی مانند بطری نوشابه و ظروف بسته‌بندی مواد غذایی منجمد و همچنین نگهداری لوازم آرایشی و ظرف نگهداری مواد شیمیایی و مواد شوینده خانگی. پلاستیک‌های پت بادوام و مستحکم هستند. از بیشتر این محصولات می‌توان بارها و بارها استفاده کرد. امکان بازیافت این محصولات نیز وجود دارد. علاوه‌براین، شفافیت این محصولات باعث استفاده‌های متنوع‌تری از آن می‌شود. به دلیل شکل‌گیری آسان، امکان تولید ظرف‌هایی با در قفل‌شونده هم به‌راحتی فراهم است. این ظرف‌ها به آسانی شکسته نمی‌شوند. علاوه بر همه این موارد، شاید مهم‌ترین علت محبوبیت این محصول ارزان‌ بودن آن برای استفاده باشد.

ایمنی

- بیش از 30 سال است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و سازمان‌های مشابه آن در سراسر جهان، کیفیت پت را به‌عنوان یک ماده بی‌خطر برای تولید ظرف‌های مواد غذایی و آشامیدنی تأیید کرده‌اند.

- براساس گزارش مؤسسه بین‌المللی علوم زیستی، تماس این ماده با دست و استفاده از آن به‌عنوان ظرف نگهدارنده مواد خوراکی و...، بی‌خطر است.

پت، حاوی فلزات سنگین (جیوه، سرب، کادمیم و کروم) نیست. اغلب از اکسید آنتیموان (و نه آنتیموان فلزی)، به‌عنوان کاتالیزور در تولیدپت استفاده می‌کنند. خواص سمی کم‌اکسید آنتیموان به همراه استفاده مقدار کم آن برای تولید پت، باعث شده است ضرر بسیار ناچیزی برای استفاده‌کنندگان ظرف‌های پت به همراه داشته باشد. تولید و استفاده از این ماده، آسیبی به کارگران، مصرف‌کنندگان و محیط‌زیست وارد نمی‌کند.